కాలం

గడియారం నుండి జారిపోతున్న ప్రతీ క్షణాన్ని
ఒడిసి పట్టి గుండెల్లో బంధించేస్తున్నాను -అనుభూతుల రూపం లో

ప్రతీ క్షణం వెళుతూ వెళుతూ తన
విలువను పెంచుకుంటోంది -గతమై మిగిలి

నేడు లో మరణించింది... అయినా
నిన్న లో కుడా గొప్ప గా బ్రతికేస్తుంది -చరిత్ర 
http://snehama.blogspot.in

చిరుగాలి కోపానికి..

అలుపు తీర్చే చిరుగాలి
అలిగి సుడిగాలైపోతే
చిగురుటాకులా వణికిపోతున్నాను..!
కానీ..
ఈ సుడిగాలి జడివాన కురిపించి
సాహిత్యపు మొలకలెత్తిస్తుంటే
ఆ ధారల్లో తడిసి మురిసిపోతానుగానీ
ఎండుటాకులా దూరం గా ఎగిరిపోను

నేటి మనిషి

రాయి కనబడితే చాలు...
ఆగి మొక్కేస్తాం !
అదే రాయి
బియ్యంలో కనిపిస్తే...
శాపాలు పెట్టేస్తాం !!

కన్నీళ్ళు

పొదుపుగా
వాడుకోవాల్సింది..
నీళ్ళనే కాదు,
కన్నీళ్ళని కూడా!!!

అద్దంమీద బొట్టుబిళ్ళ

ఊరెళ్ళిన
మా ఆవిడని
పదే పదే గుర్తుచేస్తూ
వెక్కిరిస్తోంది....
అద్దంమీద బొట్టుబిళ్ళ!!!

మనసు

ఈ మనసెప్పుడూ ఇంతే...
ఇచ్చేదాకా ఏడుస్తుంది!
ఇచ్చేశాక ఏడిపిస్తుంది!!

బాధ

మనసులో బాధ..
నీకు చెప్పుకుందామంటే
గొంతు మూగబోయింది!
కనీసం...
కన్నీళ్ళకైనా
మాటలొస్తే 
బాగుణ్ణు!!!

రేపటి కానుక

నిజాన్ని అద్దంలోంచి చూస్తూ
అబద్దంలో
హాయిగా తిరిగేస్తున్నాం

ఆకలి కేకలు వింటూ
అయ్యోపాపమంటూ
నిట్టూర్చి వదిలేస్తున్నాం

సుఖాన్ని పెంచుకుని
సంతోషాన్ని కుదించుకుని
మరమనుషుల్లా మిగిలిపోతున్నాం

విలువమారే కాగితాన్ని చూపిస్తూ
మాకేం తక్కువంటూ
ఎదురు ప్రశ్నలు వేస్తున్నాం

ఎంతో విజ్ఞానం సంపాదించి
అంతటి విశ్వాన్ని చేధించి
పచ్చటి దారిలో ముళ్ళ తివాచీలేస్తున్నాం
రేపటి తరానికి ఎడారుల్ని కానుకిస్తున్నాం

ఓణీ... పరికిణీ...

ఓణీ... పరికిణీ... 
తెలుగు కన్నెపిల్లకు 
అర్ధాంతన్యాసాలంకారాలు 
అప్పుడే మీసాలు మొలుస్తున్న 
కుర్రాడికి... 
ఓణీయే ఓంకారం !! 
పరికిణీయే పరమార్థం !!