వీడ్కోలు

ప్రతి క్షణం ఎదురుచూపు
ఎందుకో ఈ ఉలుకుపాటు
వస్తుందో రాదో తెలియని ఆ పలకరింపు
వస్తే ఇస్తుంది మైమరపు
రాకుంటే ఉండదు కంటికి కునుకు
వద్దనుకున్న అవుతాయి ఈ నిలవని పరిచయాలు
ఎడారి వంటి మనసుకి అవుతాయి ఒయాసిస్సు
వీడి వెల్లిననాడు మాత్రం ఇస్తాయి బారమైన కన్నీలు !

ఆశ

మాట రాక తడబడే నీ ముందర ఆ క్షణాలు
నిజంగా నీ మాటలు అక్షర లక్షలు
నీ ముందుకు రాలేని, చెప్పలేని బిడియాలు
నీ కంటి పాపలో నా రూపు చూడలేక సిగ్గులు
నిను వీడలేక వెల్లలేని ఆ తీయని బాధలు
నీ ముందర నిలుచుంటే ఆగలేని గుండె జల్లులు
సిగ్గువిడిచి చెబుతున్నా నాలోని భావాలు
నీ హ్రుదయాన దాగుండాలని ఏవో ఆశలు !